Pokazywanie postów oznaczonych etykietą lata 80. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą lata 80. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 24 września 2018

O dwóch takich, co ukradli księżyc (serial animowany)

O dwóch takich, co ukradli księżyc – polski, kolorowy, składający się z czterech odcinków serial animowany w reżyserii Leszka Gałysza, nakręcony w latach 1984–1989 w warszawskim Studiu Miniatur Filmowych na podstawie powieści Kornela Makuszyńskiego.


Serial został zilustrowany materiałem muzycznym zespołu Lady Pank wydanym na dwóch płytach długogrających: O dwóch takich, co ukradli księżyc oraz O dwóch takich, co ukradli księżyc cz. 2. Na podstawie pomysłu serialu w 1985 roku powstał w Stołecznej Estradzie spektakl muzyczny dla dzieci (bajka rockowa), pt: „Jacek i Placek, czyli Lady Pank w poszukiwaniu Krainy Leniuchów”. Reżyserem i scenografem spektaklu był Leszek Gałysz a w przedstawieniach udział wzięli muzycy zespołu Lady Pank: Jan Borysewicz, Janusz Panasewicz, Edmund Stasiak, Paweł Mścisławski i Andrzej Dylewski. Ukazała się również kaseta magnetofonowa zawierająca początkowo dwie pierwsze części serialu a potem całość (wyd. Polton PC-028 i PC-137) z muzyką zespołu Lady Pank (narratorem jest Jan Kobuszewski), jak również komiks z rysunkami Leszka Gałysza i tekstami piosenek Andrzeja Mogielnickiego.



Serial animowany został wydany w całości na płycie DVD. Na podstawie serialu animowanego powstał również pełnometrażowy film animowany „Jacek i Placek” (ang. „Jake and Pat”). Otrzymał on nagrodę za najlepszy pełnometrażowy film animowany: Best Animation Feature, Santa Clarita Valley International Film Festival, Los Angeles 1994. Film pełnometrażowy został wydany najpierw jako VHS, następnie DVD oraz VCD (jako dodatek do gazet).

piątek, 10 sierpnia 2018

6 milionów sekund

6 milionów sekund lub Sześć milionów sekund – serial telewizyjny dla dzieci i młodzieży z 1983 roku.





Tytułowe 6 milionów sekund to czas rozłąki głównego bohatera Krzyśka i jego matki, która w celach leczniczych wyjechała do sanatorium. Krzysiek trafia pod opiekę wujostwa i w oczekiwaniu na powrót matki uczy się samodzielności i obowiązkowości, przy okazji starając się rozwiązywać różnego rodzaju problemy, jakie stają na jego drodze.

Lista odcinków

  1. Płacz wilka morskiego
  2. Rozstanie
  3. Ja w sprawie szczebli
  4. Dzieci i ryby głosu nie mają
  5. Magia rękawic
  6. Pojednanie na trzepaku
  7. Viola
  8. Opatrunek uniwersalny
  9. Ring wolny
  10. Latające świadectwo
  11. Zapomniane niezapominajki
  12. Zemsta Asi
  13. Ucieczka
  14. Na tropie
  15. Wielka nuda
  16. Kłusownicy w zoo
  17. Kuba
  18. Tam i z powrotem
  19. Ostatnie sekundy

sobota, 28 lipca 2018

Łebski Harry


Łebski Harry (ang. Heathcliff and the Catillac Cats) – francusko-amerykański serial animowany, opowiadający o Harrym – pomarańczowym kocie, który podwędza pyszności.
Ukochany zwierzak pary staruszków o nazwisku Nutmegs prowadzi podwójne życie. Uwielbia swój wielkopański żywot, ale jego drugim imieniem jest ciekawość. Łebski Harry planuje przeżyć swoje dziewięć żyć na pełnych obrotach. Ma w zanadrzu mnóstwo sztuczek i ciągle płata innym złośliwe figle. Obmyśla śmiałe plany, aby wykraść mleczarzowi butelkę śmietanki, kombinuje, jak tu zwędzić sardynkę lub dwie na rybnym targu. Mimo to Łebski Harry jest kotem o wrażliwej naturze. Kiedy zaczyna myśleć o miłości, zawsze u jego boku pojawia się Sonja, piękna biała kotka. To chyba prawdziwa miłość.





Powstało również kilka innych seriali z udziałem pomarańczowego kota, a są to:

  • Heathcliff i Dingbat (ang. Heathcliff and Dingbat, 1980-1981) – był emitowany przez Cartoon Network,
  • Heathcliff i Marmaduke (ang. Heathcliff and Marmaduke, 1981-1982) – był emitowany przez Boomerang (po polsku).

Postacie

  • Harry – główny bohater kreskówki; pomarańczowy kot nieustannie wprowadzający zamęt; uważa, że świat stoi przed nim otworem.
  • Sonja – drobna biała kotka, wybranka Harry’ego.
  • Riff-Raff – sprytny szef gangu, w skład którego wchodzą Mungo, Poeta i Hektor.
  • Mungo – niezbyt rozgarnięty, gruby kot, który wciąż myśli o jedzeniu. Zakochał się w Dipsy. Kolekcjonuje butelki po mleku.
  • Poeta – biały kot ze słuchawkami na uszach i wrotkach na nogach, nieustannie mówi rymami (częstokroć trywialnymi).
  • Hektor – brązowy kot z kołnierzem koszuli i krawatem-śledzikiem.
  • Cleo – piękna przyjaciółka Riff-Raffa, biała kotka w różowym stroju do aerobiku; uważana za jego dziewczynę.
  • Spike – pies kolegi Iggy’ego, główny oponent Harry’ego.
  • Liroy – pies-stróż na wysypisku (gdzie mieszka gang), daje się we znaki Riff-Raffowi i jego grupie.
  • Bush – Pies pilnujący sklep muzyczny przed Riff-Raffem.
  • Iggy – chłopiec, właściciel Harry’ego. Chodzi na spacery wraz ze swoją sąsiadką imieniem Marcy..
  • Marcy – sąsiadka Iggy’ego, jest dziewczynką, która opiekuje się Harrym. Wozi go w wózku dla lalek. Jest koleżanką Iggy’ego. W odcinku Straszna Tammy już nie bawiła się z Harrym tylko z Tammy. Pod koniec odcinka już nie chciała się z nią bawić.
  • Maxy – chłopiec, właściciel Spike’a.
  • Babcia Iggy’ego
  • Dziadek Iggy’ego
  • Roxy – kotka z odcinka Nowa kicia.
  • Dipsy – kotka z odcinka Zawody miłosne. Jest wysportowana. Zakochana w Mungo.
  • Tammy – złośliwa kotka z odcinka Straszna Tammy. Chce rządzić okolicą Harry’ego, który nie jest z tego zadowolony. Harry nie bije kotek, więc Sonja musiała zająć się Tammy. Na początku Marcy (która zawsze bawiła się z Harrym) opiekowała się złą kotką nie wiedząc jaka jest naprawdę. Później już nie chciała się z nią bawić.

środa, 25 lipca 2018

Inspektor Gadżet

Inspektor Gadżet (ang. Inspector Gadget/fr. Inspecteur Gadget) – wyprodukowany w latach 1983-1986, amerykańsko-kanadyjsko-francuski animowany serial telewizyjny, którego bohaterem jest detektyw-cyborg Inspektor Gadżet, tropiący wraz ze swą siostrzenicą Penny i psem Łepkiem złowrogiego Doktora Klaufa (ang. Dr. Claw, fran. Dr. Gang) chcącego przejąć władzę nad światem





Seria liczy 86 odcinków i była pierwotnie wyświetlana w latach 1983-1986. W Polsce pojawił się po raz pierwszy wiosną 1991 roku na kanale TP Katowice a 4 czerwca 1991 roku zagościł na TVP2.
Na podstawie serialu powstał film w wytwórni Walt Disney Pictures w 1999 roku.



Jedną z wielu kontynuacji przygód Gadżeta jest seria emitowana w telewizji Jetix – Gadżet i Gadżetinis.


Bohaterowie

  • Inspektor Gadżet – słynny detektyw, wujek Penny. Nierozgarnięty, ale za to wyposażony w wiele gadżetów. Niestety często ma z nimi problemy, gdyż wywoływanie gadżetów nie zawsze działa właściwie. Za dobrze wykonane zadania dostaje urlop od swojego szefa
  • Penny (w starszej wersji: Lilly) – sprytna siostrzenica Gadżeta, która w tajemnicy pomaga wujkowi w każdej misji. Ma książkę z wbudowanym komputerem oraz zegarek o niezwykłych funkcjach, których używa w czasie misji. Nic nie wiadomo na temat jej rodziców, prawdopodobnie nie żyją skoro mieszka u wujka, który ją sam wychowuje.
  • Łepek (w starszej wersji: Mądrasek, w dubbingu Kartunz: Mądruś, ang. Brain) – pies Gadżeta i Penny. Jest mistrzem przebrania się. Także w tajemnicy pomaga Gadżetowi w każdej misji. Na prośbę Penny, zawsze pilnuje Gadżeta i stara się go chronić przed niebezpieczeństwem. Bardzo często chodzi na dwóch łapach, rozumie ludzką mowę, lecz sam nie mówi (z wyjątkiem najstarszego dubbingu oraz dubbingu Kartunz, gdzie wypowiada, warcząc, słowa lub krótkie zdania). Nosi obrożę wyposażoną w system łączności, dzięki której Penny może bezprzewodowo rozmawiać z pieskiem przy użyciu swojego zegarka.
  • Quimby – szef policji, przełożony Gadżeta. W każdym odcinku wręcza Gadżetowi zadanie na kartce ulegającej samozniszczeniu. Gadżet zawsze wyrzuca tę kartkę w stronę szefa i szef kończy cały w sadzy, gdyż kartka wybucha. Pod koniec prawie każdego odcinka zjawia się, by aresztować agentów Doktora Klaufa.
  • Dr Klauf (w starszej wersji z franc.: doktor Gang, w dubbingu Kartunz dosłownie: doktor Szpon, ang. Dr. Claw) – wróg Gadżeta i szef organizacji sił ZŁA (ang. M.A.D.) Nie wiadomo jak wygląda, widać tylko jego ręce w metalowych rękawicach z kolcami i szponami. Chce wyeliminować Gadżeta i przejąć władzę nad światem, ale nieustannie przegrywa, ponieważ Gadżet zawsze krzyżuje jego plany.
  • Szalejot – kot Klaufa. Lubi się śmiać. Zawsze towarzyszy swojemu panu, wylegując się w pobliżu.
  • Agenci sił ZŁA (lub Agenci Klaufa; w starszej wersji Niewidzialni agenci lub Agenci Niewidzialnego) – służą Klaufowi i wykonują jego polecenia. Starają się wyeliminować Gadżeta, ale im się nie udaje. Choć zazwyczaj noszą stroje z bardzo wyraźnymi oznaczeniami organizacji, Gadżet nie potrafi ich nigdy rozpoznać.
  • Kapral Capeman – niezdarny asystent Gadżeta. Marzy o lataniu. Pojawia się tylko w drugiej serii.

niedziela, 22 lipca 2018

Ptaki ciernistych krzewów









Rok 1985 (około). Polska telewizja nadała pierwszy odcinek "Ptaków ciernistych krzewów". Serial, który z miejsca stał się hitem.
Ksiądz miejscowej parafii, ojciec Ralph de Briccasart (Richard Chamberlain) zakochuje się z wzajemnością w młodziutkiej Meggie Cleary (Sydney Penny, później Rachel Ward). Mimo uczucia, które żywi do dziewczyny, opuszcza parafię i wyjeżdża do Rzymu. Wyświęcony na biskupa, wciąż cierpi z powodu swej miłości do Meggie, która poślubiając Luke'a (Bryan Brown) ma nadzieję o nim zapomnieć.
Gdy Ralph wraca do Australii, ich miłość wybucha z jeszcze większa siłą. Oboje zdają sobie sprawę, że ich szczęście nie może trwać wiecznie.
Owocem ich miłości jest Chłopiec - Dane (Philip Anglim) - który idąc w ślady ojca, przyjmuje święcenia kapłańskie. Meggie, którą dwaj najbliżsi jej mężczyźni opuszczają dla Kościoła, nie może się z tym pogodzić. Tragedia, która ją spotyka, zmusza ją do pogodzenia się z Ralphem, swoją rodziną i samą sobą.

Serial opowiadający o miłości księdza do prostej farmerki powodował iż na ulicy w trakcie jego emisji zamierało życie. Sąsiedzi oglądali ten serial wspólnie a na wsi wszyscy zbierali się u tego kto miał odbiornik (najlepiej kolorowy odbiornik). Doszło do tego iż serial ten puszczano w samolotach ...
Mimo to odnotowano jeden krytyczny głos: "To perfidia w kraju katolickim tak sobie poczynacie z biskupami", ale kto by się wobec tak masowego zainteresowania tym głosem przejmował :)
Co było powodem tego szaleństwa? Chyba zakazana miłość pomiędzy główną bohaterką Meggie, granej przez Rachel Ward oraz księdza Ralpha de Briccasart'a, granego przez przystojnego jak na tamte czasy Richarda Chamberlaina.

Scenariusz serialu został oparty na powieści Colleen McCullough pod tym samym tytułem. Autorka powieści opisała historię na podstawie swojej rodzinnej, kiedy to jej matka została zmuszona do poślubienia ojca. Przelewając swoją złość na papier autorka to samo ukazała w życiu bohaterki "Ptaków z ciernistych krzewów", skazując ją na ślub z człowiekiem, którego nigdy nie kochała. Tak Meggie poślubiła australijskiego farmera Luke'a (granego przez Bryana Browna). Jednak serial, który powstał na podstawie jej opowiadania nie podobał jej się. Przede wszystkim, że zdjęcia kręcono poza Australią (dokładnie w Kalifornii), Rachel Ward ponieważ była baptystką a jej bohaterka z powieści katoliczką oraz to że aktorzy (poza Bryanem Brownem) mówili w serialu z amerykańskim akcentem. Otwarcie przyznawała, że nienawidzi serialu i nie chce go oglądać.

Problemy też nie uniknęły planu filmowego. Grana przez Rachel Ward bohaterka Meggie tak bardzo przekonująco grała swoje uwielbienie do księdza, że wystraszyła samego Chamberlaina, który bał się iż faktycznie zakochała się w nim. Jednak Rachel poślubiła kolegę z planu Bryana Browna i doszło do takiej farsy gdzie nawet członkowie ekipy filmowej gubili się, kto kogo kocha tak naprawdę poza planem.

Trudnością była dla reżysera współpraca z głównymi aktorami. Księdza miał pierwotnie zagrać Robert Redford, jednak odmówił. Reżyser poprosił Richarda Chamberlaina i to był jego błąd bowiem aktor bez przerwy chciał wprowadzać zmiany w scenariuszu co przyczyniło się do opóźnienia zdjęć. Rola Maggie pierwotnie miała być zagrana przez Jane Seymour ale aktorka miała zbyt silną osobowość i tym sposobem rolę zagrała Ward, która była kiepską aktorką i o mało co nie położyła filmu.
Sam Richard Chamberlain nie ma dobrych doświadczeń z planu zdjęciowego: "Jeden mikrofon miałem pod pachą, drugi był w prześcieradłach. Trzeba było pamiętać o peruce, cieniu i kącie filmowania. Niezbyt to wygodne kiedy przez trzy godziny pochylałem się nad partnerką opierając na tym samym łokciu. Musiałem pamiętać  by nie rozmazać jej szminki i nie wydawać niechlujnych dźwięków podczas całowania". Nawet Richard Ward miała zastrzeżenia do scen łóżkowych. Opowiadała bowiem, że w czasie ich kręcenia na plaży było zimno i wietrznie.
Również i praca na planie wymagała nie lada trudów. Serial ten według powieści rozgrywa się w Australii jednak wszystkie wiejskie posiadłosci w których można byłoby kręcić film znajdowały się setki kilometrów od cywilizacji. To nie wchodziło w grę. Zatem przeniesiono go do Kalifornii. Posiadłość zbudowano od zera a jedynym problemem był ... brak kangurów. Ekipie udało się wynająć jednego kangura ale ze względu na koszmarną pogodę trzeba było nieustannie zwierzę polewac wodą.

Finał serialu był niestety tragiczny. [uwaga spoiler] Syn Meggie ginie podczas ratowania topiących się dziewczyn. Bohaterka wyznaje swemu kochankowi - księdzowi de Briccasart, że topielec był ich dzieckiem i tak samo jak jego ojciec - został księdzem.
Ze wszystkich błędów, które popełniłem, największym był ten, że nie zdecydowałem się na miłość - wyznaje Ralph, już wtedy kardynał. Sam Richard Chamberlain mimo przeciwności jakie towarzyszyły mu na planie filmowym ciepło wspomina serial a najchętniej wzruszające zakończenie w którym grany przez niego ksiądz umiera. "To było piękne. Myślę, że Bóg i aniołowie aż zatrzymali się, żeby na to popatrzeć" - powiedział o tej scenie.

sobota, 14 lipca 2018

Byczek (Boes)





Pamiętacie? Poczciwy byczek w czerwonych spodniach na szelkach i drewnianych chodakach gościł na ekranach naszych telewizorów popołudniami w ramach Kina Tik-Taka (później także w Telewizji Katowice) gdzieś w latach 1990-1991. Okazuje się jednak, że wesołe opowiastki miały również swój nieco pikantniejszy pierwowzór…

Wszystko zaczęło się od gazetowych pasków komiksowych "Boes", których autorami są Thijs Wilms (scenariusz) oraz Wil Raymakers (rysunki). Cykl zadebiutował w roku 1980 i w swojej ojczystej Holandii ukazuje się po dziś dzień w kilku poczytnych dziennikach i tygodnikach, nie ustępując popularności amerykańskim seriom jak Garfield. W końcu doczekała się także wydania albumowego. W oryginalnych komiksach autorzy często nie stronili od czarnego humoru i pieprznych, żeby nie powiedzieć sprośnych dowcipów, przywodzących na myśl raczej żarty Andrzeja Mleczki niż grzeczne historyjki z gum do żucia "Donald".

W latach 1987-1989 nakręcona została animowana adaptacja w koprodukcji japońsko-holenderskiej pod tytułem Geragera Busu Monogatari. Ogółem powstały 104 dwunastominutowe epizody, ale zazwyczaj emitowano je, łącząc po dwie historie w jeden odcinek. Naturalnie, humor musiał zostać stonowany na potrzeby serialu przeznaczonego dla dzieci, ale i tak w rezultacie otrzymaliśmy pełną zabawnych gagów i dwuznacznych żartów produkcję.

Poniżej opening - może nie taki jaki pamiętacie z Tik Taka, ale w pełni oddający humor, który panuje w całej serii, która notabene jest do obejrzenia na youtubue.


Głównym bohaterem serialu jest byczek, a właściwie wół Ollie (w oryginale Boes). Choć otoczenie, w którym mieszka wygląda jak typowa holenderska farma, zamieszkują ją wszelkie możliwe zwierzęta świata, przez co bardziej przypomina ogród zoologiczny. Najbliższym przyjacielem byczka jest żółw Jack, który prawie w każdym odcinku traci swoją skorupę. Dodać należy, że to nie byle jaka skorupa, ale całkiem porządne lokum z wygodami i telewizorem! Dobroduszny bohater na ogół ma dobre intencje i chętnie niesie pomoc innym mieszkańcom farmy… choć nieraz jego działania przynoszą opłakane rezultaty. Pożar ugasi dzięki trąbie słonia, znalezioną na plaży ośmiornicę przemieni za pomocą pompki w najprawdziwszy balon. Czasami podczas wykonywania swych farmerskich obowiązków popada też w konflikt z innymi zwierzętami, ale każdy odcinek kończy się happy endem. Poczynania bohaterów komentowane są najczęściej w sarkastyczny sposób przez tukana-narratora. Seria była epizodyczna i nie posiadała jako takiej przewodniej fabuły, a każda historia stanowiła zamkniętą całość.

wtorek, 10 lipca 2018

Goście





Cofnijmy się w przeszłość. Jest rok 1984. Kino Teleranka (nie pamiętam już czy zimowe czy wiosenne). Tytułem "Ziemia, roku 2484" zaczyna się pierwszy odcinek z pietnastoodcinkowej serii produkcji czechosłowackiej p.t. "Goście".

Ziemi grozi zagłada - w stronę naszej planety pędzi meteoryt (kurcze - skąd my to znamy, kolejny koniec świata ?). Pomysłów na powstrzymanie kataklizmu jest wiele, ale żaden z nich nie gwarantuje powodzenia. Profesor Filip, będący wyznacą idei XX-wiecznego matematyka Adama Bernaua sądzi, że legendarny naukowiec miał pewne myśli, które mogły być pomocne w powstrzymaniu Armageddonu. Niestety zapiski te nie przetrwały do XXV wieku.

Pod kryptonimem "Adam 84" w przeszłość wyrusza specjalna ekspedycja najlepszych techników. Jest rok 1984. W miasteczku Adama Bernaua pojawią się nieoczekiwani goście. Niestety - mimo najlepszych starań i ćwiczeń przed wyprawą ekspedycji nie udaje się przewidzieć wszystkiego a tym bardziej już zetknięcia się z komunistyczną Czechosłowacją. Serial "Goście" (niektórzy mówią że był emitowany pod tytułem "Operacja Adam") liczył pietnaście 30-minutowych odcinków. Przeżywając niespodziewane perypetie tytułowych "Gości" mogliśmy zobaczyć szare uroki socjalizmu z którymi nie mogli poradzić sobie nawet przybysze z przyszłości (pomimo wnikliwego przestudiowania realiów epoki w której mieli się pojawić). Ot chociażby scena przejazdem kolejowym, który został wzięty przez gości za kontrolę paszportów.
Serial ten oczywiście obfitował w mnóstwo "nowinek technicznych" z których dzisiaj (prócz podróży w czasie) już zapewne zetknęliśmy się. Bohaterowie podróżowali się Ładą Niva. Oczywiście samochodziki miały swoje udogodnienia jak automatyczna zmiana numerów rejestracyjnych, poruszanie się bez kierowcy. Trzy dekady później już nikogo takiego nowinki nie dziwią.
Czy chociażby "oko jeden" lub "oko dwa" czyli małe miniaturowe kamerki montowane w różnych pomieszczeniach przez bohaterów, czy laserowa piła. Gadżety w tamtych czasach obecnie są chlebem powszednim. Scenarzysta oraz reżyser wykazał się dużą pomysłowością i kto wie czy jeszcze o gadżetach wykorzystanych w tym serialu jeszcze nie usłyszymy za kilka(naście) lat.

Nad całością czuwał zmarły w 2003 roku, reżyser Jindřich Polák, który był też współtwórcą scenariusza. Doświadczenia zebrane przy reżyserowaniu takich seriali jak "Pan Tau" oraz "Lucie, postrach ulicy", które znane są naszemu pokoleniu bardzo dobrze (być może i o nich też wkrótce napiszę), przydały się i przy przygotowywaniu scenariusza do "Gości".
Warto również wspomnieć o muzyce ... w ucho wpada czołówka jak i muzyka kończąca każdy odcinek. Autorem jej jest nie kto inny tylko Karel Svoboda, autor muzyki do słynnej już "Pszczółki Mai". Od razu słychać ręke mistrza, który przy pomocy muzyki wprowadza nas w fantastyczny świat.



Serial "Goście" oprócz emisji w niedzielnym kinie Teleranka nie miał zbytnio gdzie się pokazywać bo w przeciwieństwie do "Arabeli", którą pokazuje od czasu do czasu telewizja TVP Kultura i któraś z innych stacji telewizyjnych - "Goście" byli emitowani na kanale "Kino Polska". Szkoda jednak, że nie znalazł się dystrybutor by wydać ten serial na DVD tak samo jak zrobił to w przypadku "Arabeli". Miejmy nadzieję, że ktoś naprawi ten błąd.
Na zakończenie warto za stroną filmweb.pl przytoczyć kilka ciekawostek. W filmie tym główne role przypadły do grania 85 aktorom zaś do serialu zaproszono 4357 statystów. Ekipa filmowa podczas kręcenia zwiedziła Göhren (NRD, obecnie Niemcy), Harderwijk (Holandia), Tatry Wysokie (Czechosłowacja, obecnie Słowacja), Brandýs nad Labem-Stará Boleslav, Brno, Burg Pern?tejn, Pelhřimov, Počátky i Studio Barrandov w Pradze (Czechosłowacja, obecnie Czechy).

środa, 20 czerwca 2018

Plastelinki



Plastelinki – serial animowany produkcji polskiej wyprodukowany w latach 1980–1990. Zawiera 15 odcinków.




całkowicie polska produkcja gdzie z plasteliny byli dwaj główni bohaterowie - niebieski chudy (Ulepek) i czerwony gruby (Bryłka). Sserial zrealizowany został w technice lalkowej, gdzie rolę tradycyjnych lalek pełniły dwie zabawne postacie z plasteliny, zmieniające się wciąż i przekształcające. Pretekstem do zabawy były różnego rodzaju przedmioty i sprzęty codziennego uzytku, których funkcje plastelinki usiłują poznać i zrozumieć. Film był bez dialogów.

Twórcy

  • Reżyseria: Danuta Adamska-Strus, Eugeniusz Strus
  • Scenariusz: Sławomir Grabowski, Antoni Bańkowski
  • Muzyka: Marek Wilczyński, Robert Hobrzyk
  • Dźwięk: Mieczysław Janik, Ewa Stańczuk
  • Kierownictwo produkcji: Marian Sitek, Krystyna Zasada, Jolanta Wąsek
  • Produkcja: Studio Małych Form Filmowych Se-ma-for

Spis odcinków

  1. Apetyt
  2. Bzyk, bzyk
  3. Zawody
  4. Klocki
  5. Audycja
  6. Smok
  7. Tik-tak
  8. Gwóźdź
  9. Guzik
  10. Domek z kart
  11. Termometr
  12. Kotek
  13. Skarby
  14. Lustro
  15. Szachy

sobota, 16 czerwca 2018

Pani Łyżeczka





Pani Łyżeczka / Cudowny talizman (jap. スプーンおばさん Supūn Obasan) – japoński serial animowany wyprodukowany przez Studio Pierrot w 1983 roku oparty na podstawie powieści norweskiego pisarza Alfa Prøysena. Serial składa się ze 130 odcinków. W oryginalnej wersji głównej bohaterce głosu użycza Reiko Seno.

 Pani Łyżeczka jest tylko z pozoru zwykłą kobietą. Co jakiś czas, niespodziewanie osiąga wzrost łyżeczki do herbaty. Rozumie wtedy mowę zwierząt i pomaga im w potrzebie. Jednak w chwilach tych jest narażona na wiele niebezpieczeństw z racji swych niewielkich rozmiarów.

Tytułowa bohaterka mieszka razem ze swoim mężem w małej wiosce. Pani Łyżeczka posiada niezwykłą zdolność. Co pewien czas zmniejsza się, osiągając rozmiary nie większe od łyżeczki.

W Polsce serial był emitowany w „Wieczorynce” od 8 maja 1987 roku na kanale TVP1. Głosu Pani Łyżeczki użycza Anna Seniuk. Piosenkę tytułową i końcową w polskiej wersji językowej śpiewała Maria Winiarska.

poniedziałek, 4 czerwca 2018

Lisek Vuk

Lisek Vuk (węg. Vuk, ang. The Little Fox) – węgierski film animowany, wyprodukowany w 1981 roku. Oparty na powieści Vuk Istvána Feketego. Film wyreżyserował Attila Dargay na podstawie scenariusza napisanego przez reżysera wraz z Istvánem Imre, Ede Tarbayem. Film ukazał się w Polsce w roku 1987.


Fabuła

Film powiada o losach tytułowego lisa – Vuka – który tak jak jego krewni jest zagrożony ze strony myśliwych. Przypuszcza się, że film miał na celu poruszyć temat polowań na zwierzęta, oraz pokazać ich negatywną stronę.


Vuka, noszącego imię po dziadku, poznajemy za młodu, kiedy to jeszcze musi znajdować się pod nieustanną opieką rodziców. Vuk jest ciekawy świata, gdy dowiedział się o nocnych polowaniach swojego taty, postanowił wyruszyć razem z nim. Spotykając się z odmową wymyka się z nory. Tymczasem w pobliskiej zagrodzie stary lis, zabija gęś, prowadzony przez swego psa, myśliwy trafia do nory rodziców Vuka. Gdy sam Vuk wraca po całonocnej zabawie do nory, nie znajduje w niej ani mamy, ani taty.Jednak wnet spotyka wujka ,który zabiera go do swojej nory i uczy jak polować, skradać się i unikać ludzi.

Wersja polska

Występują:
  • Ewa Złotowska - mały Vuk
  • Andrzej Gawroński - Chytrus

piątek, 25 maja 2018

Przygody Elektronika

Przygody Elektronika (ros. Приключения Электроника) – radziecki film muzyczny dla dzieci i młodzieży z elementami SF, w reżyserii Konstantina Bromberga. Film składa się z trzech odcinków: 1. Ucieczka (Побег), 2. Tajemnica szóstej „B” (Тайна 6 „Б“) oraz 3. Chłopiec i pies (Мальчик с собакой). Premiera filmu w Związku Radzieckim miała miejsce 2 maja 1980 roku.






Radziecki naukowiec, profesor Gromow, stworzył androida, któremu nadał imię Elektronik (Elik). Za wzór wyglądu i twarzy robota posłużyło mu zdjęcie z pewnego czasopisma chłopca o imieniu Sierioża.


Elik potrafi grać w szachy, znikać i pojawiać się w innym miejscu oraz rozwiązywać różne zadania matematyczne. Z biegiem czasu okazuje się, że ma też pewne oczekiwania od życia: „chce być człowiekiem”. Rozczarowany wyjaśnieniami profesora, że to nie możliwe, postanawia od niego uciec. Spotyka swego sobowtóra, Sieriożę Syrojeżkina. Siergiej jest słabym uczniem.


Gdy uświadamia sobie, jak bardzo on i Elik są do siebie podobni oraz jakie zdolności posiada Elektronik, prosi go, by ten chodził za niego do szkoły i w ten sposób poprawił jego wyniki. Tymczasem Elektronikiem interesuje się pewna grupa przestępcza, której przewodzi niejaki Stamp. Chce on wykorzystać robota do własnych celów przestępczych. Elika tropi wysłany przez Stampa członek jego gangu – Urri.
Elik zastępuje Sieriożę w szkole a także w domu. Poznaje przyjaciół Sierioży, którzy dostrzegają zmiany w zachowaniu kolegi, ale nie zdają sobie sprawy z tego, kim naprawdę jest „Sierioża”. Nie dostrzegają tego również nauczyciele. Elik zaczyna być bardzo lubiany przez wszystkich. Staje się duszą towarzystwa. Sierioża, widząc to, zaczyna być zazdrosny o przyjaciół i ujawnia się.


Później Elik zostaje uprowadzony przez Urriego i przekazany w ręce organizacji przestępczej kierowanej przez Stampa. Ten wykorzystuje go do kradzieży dzieł sztuki. Na pomoc Elikowi wyrusza wysłany przez przyjaciół Elika stworzony przez niego robot – pies rasy airedale terrier o imieniu Ressi (Рэсси). W międzyczasie nauczyciele poznają prawdę o zamianie i teraz Sierioża musi zdawać egzaminy ze wszystkich przedmiotów, by udokumentować swoją wiedzę.
Z biegiem czasu Elektronik uwalnia się z rąk przestępców i wraca do przyjaciół.

wtorek, 22 maja 2018

Porwanie w Tiutiurlistanie

Hmm .... co by tu napisać o tym filmie. Oparty na podstawie książki Wojciecha Żukrowskiego. Królewna Wiolinka została porwana. Aby nie dopuścicć do wojny Kogu Kapral, Marcin Pypeć, Lisica Chytraska i Kot Mysibrat Miauczura wyruszają na jej poszukiwanie.
Pełnometrażowy film animowany powstał w bielskim Studiu Filmów Rysunkowych w 1986 roku. Najpierw film ten miał swoją premierę w kinach a następnie został wydany na kasety VHS. Obecnie można kupić wznowione wydanie ale tym razem na DVD.
Zainteresowanych przygodami bohaterów oraz dalszymi ich dziejami odsyłam oczywiście do książki "Porwanie w Tiutiurlistanie" jak i jej kontynuacji "Na tronie w Blabonie".






Wracając do filmu. Film ten zdobył kilka nagród m.in. "Brązowe Koziołki" za scenariusz, Grand Prix "Złoty Hugo".


Trudno coś więcej opisać o filmie ... postacie są kolorowe, dialogi stonowane ... ale zabrakło mi czegoś co mogłoby przyciągnąć uwagę ... film ciutkę za długi, momentami może trochę nużyć. Trudno mi spamiętać czy oglądałem go w kinie na początku ale wydaje mi się że tak, później był on w telewizji i próbowałem go obejrzeć z mizernym skutkiem. Oglądając go teraz już z czystej ciekawości i przygotowując materiał do nostalgicznego działu obejrzałem go też w częściach bo całego bym chyba nie wysiedział.

Taka jest moja opinia ... za dużo w tym filmie jest przemocy ze śmiercią głównego bohatera w finale. Nie był to film dla dzieci chociaż takie sprawiał wrażenie.

środa, 16 maja 2018

Pom Pom

Pom Pom to Węgierska animacja z lat 1980 do 1984, nakręconą przez Attilę Dargay i narysowane przez Ferenca Sajdika . Dwoma głównymi bohaterami serii są Pom Pom i Picur. Seria składała się z dwóch sezonów: pierwszej w 1978 (14 epizodów) i drugiej w 1981 (12 odcinków).




Kto jest Pom Pom? 
No tak, nikt mnie nie zna, bo raz jestem taki a raz inny.
Mogę być na przykład pędzlem.
Albo pomponem przy rannym pantoflu.
Albo frędzlem
Albo peruką.
Najbardziej jednak lubię huśtać się na gałęzi..."

 

środa, 2 maja 2018

Przygody błękitnego rycerzyka




W latach 1963-1965 w telewizyjnych dobranockach dominował serial "Przygody błękitnego rycerzyka", który był jednak jak większość dobranocek pochodzących ze Studia Filmów Rysunkowych w Bielsku-Białej niema tzn. bohaterowie nic nie mówili ale porozumiewali się za pomocą dźwięków. Po dwóch dekadach od tej produkcji twórcy serialu - Lechosław Marszałek oraz Leszek Mech postanowili wyprodukować wersję kinową tego serialu. Przygotowali odpowiedni scenariusz (dodali kilka rzeczy) i poprosili aktorów by podłożyli głosy pod postacie tam występujące. Całość po zmontowaniu była gotowa do projekcji w kinach w 1983 roku. Film miał swoją premierę 1 lutego 1984 roku.





 "Przygody błękitnego rycerzyka" to pełnometrażowy, bo trwający około 90 minut, film animowany, wzorowany na rycerskiej balladzie romantycznej. Różnicą w tym jest, iż zamiast świata ludzi mamy przedstawiony świat owadów. Tytułowy Błękitny rycerzyk jest - tak jak opowiada narrator tej bajki, mól książkowy - błękitnym elfem. Razem ze swym nieodłącznym giermkiem, którego ocalił z karczmy pełnej szerszeni wyrusza w dalekę drogę a jego celem jest uwolnienie siostry Królowej Motyli.

 W filmie tym prowadzi nas kojąca muzyka kompozytora Waldemara Kazaneckiego, który miał smykałkę do takich utworów muzycznych. Słuchając jego muzyki słyszymy swoje dzieciństwo ... można naprawdę się rozmarzyć. Prócz muzyki i dialogów są również piosenki. Tytułową piosenkę wykonuje Michał Bajor, który też użyczył swego głosu głównemu bohaterowi. Piosenkę o wstającym dniu wykonują Alibabki a kołysankę dla małej mróweczki wykonuje Piotr Fronczewski, który użyczył głosu giermkowi.
Teksty wszystkich piosenek wyszły spod piora Agnieszki Osieckiej i Leszka Mecha.



 Warto też wspomnieć o aktorach, których usłyszymy kiedy będziemy oglądać ten film. Prócz wspomnianego Michała Bajora, Piotra Fronczewskiego usłyszymy także Wiesława Michnikowskiego (mól książkowy - narrator), Andrzeja Stockingera (Szerszeń), Ewę Kanię (Królowa Motyli), Joannę Szczepkowską (Księżniczkę), Mirosława Konarowskiego (Paź Królowej), Hannę Mikuć (Mrówkę), Andrzeja Gawrońskiego (Jelonek), Krzysztofa Kołbasiuka (hrabia Tawulec).

 Film ten zdobył w Wielką Nagrodę na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym dla Dzieci i Młodzieży w Giffoni Valle Piana, Brązowe Koziołki na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Młodego Widza w Poznaniu "Ale Kino!" oraz Nagrodę Jury Dziecięcego "Marcinek" - Kryształowe Koziołki także na tym samym festiwalu.

środa, 11 kwietnia 2018

Szagma albo zaginione światy

Szagma albo zaginione światy (fr. Les Mondes Engloutis) - animowany serial francuski z lat osiemdziesiątych.



Akcja filmu działa się w głębinach Ziemi, gdzie swoje królestwo miała rasa Arkadian żyjąca tam od czasu wielkiego kataklizmu. Gdy ich słońce Szagma zaczyna przygasać, Arkadianie wysyłają po pomoc swoją wysłanniczkę o imieniu Arkana ze stworzeniami o imionach Bic i Bac na statku Szagszag. Tam spotykają Boba i Rebeccę, których przed piratami ratuje Spartakus. Ta szóstka ma za zadanie uratować Arkadian i ich świat.
  • Tytuł oryginalny: Les Mondes Engloutis
  • Produkcja: France Animation, RMC audiovisuel, Monte Carlo Productions, Télé-Hachette (1 seria), Antenne 2, France Média International (2 seria), Compagnie Général du jouet (1 seria), Ministerstwo Kultury
  • Początek produkcji: 1985 - 1986
  • Liczba odcinków: 52 (2 serie)
  • Autor: Nina Wolmark
  • Reżyseria: Michel Gauthier
  • Scenariusz: Nina Wolmark
  • Kreacja postaci: Paul Brizzi, Gaetan Brizzi, Patrick Claeys, Didier David, Dominique Duprez, Christian Lignan
  • Scenografia: Marisa Musy
  • Muzyka: Vladimir Cosma
Film pokazywany był od 1987 w sobotę rano w TP 1 w ramach programu dla dzieci: Drops.

czwartek, 5 kwietnia 2018

Tajemnica wygasłych wulkanów


Tajemnica wygasłych wulkanów (Under the Mountain) - to nowozelandzki miniserial fantastyczno-przygodowy dla dzieci z 1981, zrealizowany na podstawie powieści Tajemnica wygasłych wulkanów, autorstwa Maurice Gee.

Serial opowiada o parze jedenastoletnich bliźniąt; Rachel i Theo Matheson, z którymi podczas wakacji kontaktuje się tajemniczy pan Jones. Twierdzi, że tylko oni są w stanie uratować świat przed zagrażającą mu zagładą ze strony niebezpiecznej rasy kosmitów. W roku 2009 powstał film fabularny Under the Mountain, w reżyserii Jonathana Kinga, z Sophie McBride i Tomem Cameronem w roli dzieci.



Dwójka bliźniaków podczas wakacyjnego pobytu u wujka i cioci w Aukland spotykają tajemniczego Pana Jone'sem. Ów tajemniczy Jones nie jest im obcy bowiem to on osiem lat temu, pomógł ich odnaleleźć kiedy bliźnięta zagubiły się w lesie. Pan Jones kryje jeszcze jedną tajemnicę - jest on bowiem obcym wojownikie przybyłym z odległej planety, który przybył pomagać ziemianom w walce z innymi (ślimakopodobnymi) obcymi pod dowódzctwem Wilberforce'a.
Banalna fabuła ale serial ten miał w sobie to coś.

"Tajemnica wygasłych wulkanów" bo to o tym serialu mowa, pojawiła się w pierwszej połowie lat 80-tych. Serial ten towarzyszył nam w któreś ferie (zimowe bądź wakacyjne).
Czołówka - wpadająca w ucho - typowa dla seriali robionych w tamtych latach - krótka acz treściwa.

poniedziałek, 12 marca 2018

Cudowna podróż






Cudowna podróż / Wspaniała podróż Nilsa Holgerssona (jap. ニルスのふしぎな旅 Nils no fushigi na tabi) – serial animowany produkcji japońsko-austriackiej wyprodukowany przez Studio Pierrot. Serial jest adaptacją powieści pod tym samym tytułem autorstwa Selmy Lagerlöf .



Wersja polska

W Polsce serial był emitowany po raz pierwszy w 1988 roku w Kinie Tik-Taka.
Następnie był emitowany pod nazwą Wspaniała podróż Nilsa Holgerssona w telewizji Polsat Junior i TV4 z niemieckim dubbingiem i polskim lektorem.


Fabuła

Akcja toczy się w drugiej połowie XIX wieku. Główny bohater filmu - 14-letni Nils Holgersson początkowo mieszka z rodzicami w wiosce gdzieś na południu Szwecji. Chłopiec ten ma bardzo zły charakter, nie słucha rodziców, nie szanuje nikogo i dręczy zwierzęta. Pewnego dnia chłopiec nie chce pójść z rodzicami do kościoła. Ojciec pozwala mu nie iść, ale nakazuje przeczytać wskazany fragment z Biblii. Nils zostaje sam w domu i obmyśla, jaki figiel mógłby znowu spłatać. Niespodziewanie przeszukując starą skrzynię znajduje w niej krasnoludka, którego łapie i chce zamknąć w klatce. Krasnoludek zmienia go wówczas w człowieczka własnego wzrostu. Kiedy Nils wychodzi na zewnątrz, zwierzęta które dotychczas były bezbronnymi ofiarami jego „zabaw” - teraz usiłują wziąć odwet na bezbronnym Nilsie. Z opresji ratuje go gąsior Marcin który zabiera go wraz z Okruszkiem - chomikiem Nilsa (postać ta nie występuje w oryginalnej powieści), również zmniejszonym przez krasnoludka, w podróż przyłączając się do stada dzikich gęsi lecących na północ - do Laponii. W trakcie tej niezwykłej podróży Nils poznaje Szwecję i przeżywa rozmaite przygody a następnie powraca do domu całkowicie odmieniony i krasnoludek przywraca go do pierwotnych rozmiarów.


sobota, 10 marca 2018

Bouli





Bouli (spolszczone Buli) – belgijsko-francuska seria filmów animowanych z końca lat 80. XX wieku o przygodach bałwanka o tym samym imieniu. Roztopiony przez słońce, powrócił do dawnych kształtów i ożył, dzięki magicznej mocy Księżyca i dołączył do przyjaciół w Krainie Bałwanków, zamieszkałych w igloo na zamarzniętej rzece. Imię Bouli pochodzi od francuskiego określenia boule de neige, czyli kula śnieżna.
Seria liczyła sobie 114 odcinków – 78 pięciominutowych i 36 siedmiominutowych. W Polsce serial był nadawany od 14 września 1990 – w piątkowej wieczorynce aż do 1992 przez TVP1 w ramach Wieczorynki i był wówczas jedną z najpopularniejszych dobranocek. W oryginalnej wersji większości postaci, w tym głównemu bohaterowi, głos podkładały kobiety. W polskim dubbingu nie zachowano tej reguły.

Po dziewiętnastu latach Bouli powrócił do TVP1 10 grudnia 2008 r. w nowej wersji dubbingowej. Od 26 kwietnia 2009 roku jest emitowany w TVP Polonia w bloku Dobranocka.